Notice: is_feed was called incorrectly. Conditional query tags do not work before the query is run. Before then, they always return false. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 3.1.0.) in /var/www/wp-includes/functions.php on line 5663
Politieke voorwaarde voor een klimaatbeleid getoetst aan Belgische praktijk - Enbro

Het boek Climate Change and the Nation state met als baseline The case for nationalism in a warming world wordt thans alleen nog te koop aangeboden in pocket formaat en de baseline is veranderd in The realist case. Een boekenkenner vertelt me dat succesvolle boeken nadien weleens meer in pocket vorm worden uitgegeven.

 

Het klimaat, een zaak van nationale veiligheid 


Eigenaardig dat Ecolo voorzitter Nollet recentelijk stelde dat ‘het klimaat een zaak van nationale veiligheid is geworden’. Een idee dat onder meer ontwikkeld wordt in vermeld boek, met niet zo direct een Ecolo baseline, en dat er terecht op wijst dat de militairen van de grootmachten China, Rusland en VS veel meer met mekaar bezig zijn dan met het klimaat, nochtans de grootste dreiging voor het voortbestaan van hun natie, wiens bescherming toch de kerntaak is van de militairen. Het duidt op de onderschatting door de hoogste politieke en militaire regionen van het probleem.

 

Een krachtig klimaatbeleid met eendrachtige meerderheidsregering


Maar de kerngedachte van het boek, ontwikkeld in het laatste hoofdstuk, is dat om een krachtig klimaatbeleid te kunnen voeren de naties – opererend in een democratisch liberaal systeem – over een eendrachtige meerderheidsregering moeten kunnen beschikken, gesteund op een ruime democratische verkiezingszege en die herhaald wordt over meerdere regeringstermijnen. Het boek maakt de vergelijking van de ruime verkiezingsoverwinningen van Roosevelt en Reagan, en wiens kernideeën meerdere legislaturen hebben overleefd.

 

CO2-reductie


Het is niet zo vanzelfsprekend een degelijk scenario voor mogelijk te houden in onze westerse democratieën, laat staan in België waar alles diametraal tegengesteld uitgevoerd wordt aan de eendrachtgedachte. In België beslist de federale regering kortelings tot de uitbouw van gascentrales die bijkomend CO2 zullen uitstoten en dat dan maar gecompenseerd moet worden door iemand anders op regionaal niveau. Een grotere miskleun in de motivatieleer is nauwelijks denkbaar. Nog meer, degene die de CO2-uitstoot aanvuurt is een lid van de ecologische partij die het regionaal niveau er onophoudelijk aan herinnert de CO2-reductie doelstellingen met veel meer ambities tegemoet te treden. Cynisme ten top.

 

Een succesvol klimaatbeleid?


Een klimaatbeleid aangestuurd door een supranationaal orgaan, in casu de EU, zal dus alleen maar succesvol kunnen zijn indien binnen de EU één centrale politiek eendrachtig wordt uitgedragen en uitgerold. De recente tv-aflevering op Canvas ‘De Europese Raad: achter de schermen’ waarin bijvoorbeeld getoond werd dat de Luxemburgse premier stelt dat kernenergie in Hongarije of Polen of andere centraal Europese landen ondenkbaar is, is een bijzonder ontmoedigend voorteken. De EU Green Deal van Frans Timmermans zou wel eens een politiek lege doos kunnen worden, de tendentieuze goedkeuring van een CRM-mechanisme – je reinste staatssteun maar wel toegelaten voor het goede groene doel – is een anachronisme dat ook intuïtief door velen als dusdanig wordt ervaren en niet verteerbaar is in een politiek om CO2-reductie te realiseren.

De gascentrale gedachte wordt niet door economisten gepromoot omdat zij weten dat ‘in the long run we are all death’: het zou ook wel eens een zeer cynische voorspelling kunnen worden.

Voka vergist zich: Vlaanderen zal niet afhankelijk worden van Waalse elektriciteitstoevoer maar wel van Franse elektriciteitstoevoer, en nog wel van nucleaire elektronen overwegend aangevuld met elektronen afkomstig van Duitse steenkolencentrales.

Conner Rousseau vergist zich ook tijdens het Voka debat: het is niet omdat de Belgische elektriciteitsfactuur tot de hoogste van Europa behoort door overvloedige heffingen en groene stroom steun (na Denemarken en Duitsland) dat de Belgische elektriciteit niet duurder kan worden: iets wat al duur is kan altijd nog (veel) duurder worden!